설명
Alvaro əvvəlki novellaların qəhrəmanlarından fərqli olaraq öz taleyindən peşman olmayıb, yazıçılar arasında ən yaxşı ədib olduğunu nümayiş etdirmək istəyir. Onun ədəbiyyat tarixində mükəmməl bir əsər yazmaqdan ötrü hədsiz iddiası, özünü intizamlı bir şəkildə ona həsr etməsindən heç də az deyil. Yazıçı hesab edir ki, əslində yaradıcılıq bir faiz ilhamdan, doxsan doqquz faiz isə zəhmətdən ibarətdir. Əsərdəki cinayət əhvalatında qəhrəmanların həyatını coşdurmaq istədikdə sadəcə olaraq üzünü qonşulara – maddi çətinlikdən əziyyət çəkən cavan bir ailəyə, pensiyaya çıxmış qaradinməz bir qocaya və yaşadıqları evin qapıçısı işləyən qadına tutur. Əsərində qələmə aldığı qalmaqalların həqiqətə uyğun olması üçün real həyat hadisələrinə müraciət edir. Ancaq Alvaro qurduğu maxinasiyalara baxmayaraq reallığın novellaya bənzəmədiyindən peşman deyil.