Υπόγειος κόσμος

Όλα ξεκινούν από έναν περίφημο αγώνα μπέηζμπολ στη Nέα Yόρκη του 1951 ανάμεσα στους Tζάιαντς και τους Nτότζερς. H βολή του Mπόμπυ Tόμσον διαπλέκεται στο μυθιστόρημα με το παρασκήνιο του ψυχρού πολέμου, με τις πυρηνικές δοκιμές και τα απόβλητα κάθε είδους. Kεντρικό πρόσωπο ο Nικ, άλλοτε φανατικός οπαδός των Nτότζερς και νυν ιδιοκτήτης της μυθικής μπάλας του μπέηζμπολ. Γέννημα-θρέμμα του Mπρονξ, αδυνατεί να ξεφύγει από το παρελθόν του, αλλά και να το κατανοήσει. H προσπάθειά του να ξαναφτιάξει μια ταυτότητα μέσα σ' αυτόν τον παράξενο νέο κόσμο χτίζει το πολυδιάστατο μυθιστόρημα που έκανε τη διεθνή κριτική να παραλληλίσει τον NτεΛίλλο με τον Mπαλζάκ και τον Mέλβιλ.

Ο «Υπόγειος κόσμος» (1998), το τελευταίο μυθιστόρημα του ΝτεΛίλλο, θεωρήθηκε ομόφωνα από την κριτική ως το σπουδαιότερο μέχρι τώρα έργο του. Όλα τα μοτίβα των προηγούμενων μυθιστορημάτων του (η τεχνολογία, η μαζική κουλτούρα και η απεγνωσμένη αναζήτηση νοήματος στον ορίζοντα της πυρηνικής απειλής) συναιρούνται και κορυφώνονται στον «Υπόγειο κόσμο», ώστε να συγκροτήσουν ένα αληθινό έπος, το έπος της αμερικανικής ιστορίας του δευτέρου μισού του 20ού αιώνα. Η δράση ξεκινάει στη Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 1951 με έναν περίφημο αγώνα μπέιζμπολ, ο οποίος συμπίπτει με την πρώτη πυρηνική δοκιμή στη Σοβιετική Ένωση. Όσο προχωράει η αφήγηση, στην οποία πραγματικά πρόσωπα, όπως ο Φράνκ Σινάτρα και ο Έντγκαρ Χούβερ, αναμιγνύονται αριστοτεχνικά με τους μυθιστορηματικούς ήρωες, τόσο ο αναγνώστης οδηγείται από τη γυαλιστερή επιφάνεια στο κρυμμένο βάθος, στον υπόγειο κόσμο της Νέας Υόρκης και της αμερικανικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που φαίνεται καθαρότερα στο φως όχι αυτών που δημιουργεί και παράγει αλλά αυτών που απορρίπτει και αποβάλλει.