ژاله‌کش

با توصیفی اجمالی از پدرم شروع می‌کنم "شصت و پنج ساله، پنج فوت و هشت اینچ قد، یکصد و هشتاد پوند وزن، با موهای کم پشت جو گندمی چشمان قهوه‌ای مخملی. پدرم در قسمت جلوی فکش دندان مصنوعی دارد چون ده سال پیش در حین دیدن یکی از کابوس‌های شبانه‌اش، با صورت از روی تخت به زمین افتاد. همین‌طور رد طنابی قطوری که از روی گونه‌ی راست پدرم تا گوشه‌ی دهانش امتداد دارد، تنها اثر به جای مانده از سالی که او در زندان هائیتی گذراند. افسر بو می‌گوید " لطفا از چیزی که می‌پرسم ناراحت نشین، من این‌جا با جماعت مسن زیاد سرو کار دارم، و معمولا زیاد پیش میاد که گم بشن، پدر توهیچ جور بیماری ذهنی یا خرفتی نداره؟ " در پاسخ می‌گم "نه خرفت نیست"؛