Mišel Fuko

Kad se pojavila 1989, pet godina nakon Fukoove smrti, ova biografija je internacionalno pozdravljena kao događaj. Istražujući neobjavljene arhive, Didije Eribon je majstorski dočarao hiljadu poznatih i nepoznatih lica jednog filozofa čije se čitavo delo može čitati kao pobuna protiv nasilja normi i "normalnosti". Eribon je, osetivši jedinstvenost ovog zagonetnog čoveka, smeštao njegovu strastveno kritičku misao u različite epohe, prikazujući je u njenim najraznolikijim dimenzijama - filozofskoj, političkoj, seksualnoj - kako bi sveobuhvatno oslikao francuski intelektualni život u drugoj polovini 20. veka.
Novo izdanje biografije iz 2011, u celini prerađeno, znatno je uvećano mnogobrojim detaljima koji se tiču Fukoovih - kako pozitivnih tako i negativnih - veza sa Žoržom Dimezilom, Lujem Altiserom, Žakom Deridom, Pjerom Burdijeom, Žilom Delezom, Žakom Lakanom, Sartrom, Levi-Strosom i drugim njegovim važnim savremenicima iz francuskog intelektualnog, kulturnog i političkog života.

Šta je filozofska egzistencija? Kako se neki teorijski stav uklapa u življeno iskustvo? To su pitanja koja ovo delo namerava iznova da postavi kako bi Fukoovom stavu i njegovom nasleđu vratilo njihovu radikalnost. U tom smislu ova biografija posvećuje veliku pažnju i Fukoovom neumornom političkom angažmanu, onom aspektu njegovog života koji je srpskom čitaocu možda i najmanje poznat.