Beschrijving
Daphne Bridgerton jest urocza i inteligentna, z jakiegoś powodu jednak mężczyźni traktują ją tylko jako przyjaciółkę i nie widać wokół niej roju zalotników. Żaden z londyńskich amantów nie poprosił jeszcze o jej rękę, o czym Daphne skrycie od dawna marzy... Za to książę Hastings nie zamierza się rychło żenić, tyle że liczne panny na wydaniu (a zwłaszcza ich natrętne mamy) nie ustają w próbach nakłonienia go do zmiany zdania.
Książę Simon proponuje więc Daphne niezwykle korzystną dla obu stron tajną umowę – on będzie udawał jej adoratora, dzięki czemu uwolni się od natrętek, a ona z pewnością zyska pretendentów do swojej ręki, skoro sam książę uznał ją za pożądaną partię...
Plan wydaje się niemal doskonały, pod warunkiem że oboje zachowają go w sekrecie. I faktycznie działa znakomicie – na początku... Kiedy pląsają z gracją po sali balowej, ona z rumieńcem na policzkach, on zaś wpatrzony w nią płomiennym spojrzeniem, trudno uwierzyć, że ich zaloty to tylko fikcja… Trudno, bo pośród pełnego blichtru, plotek i intryg świata elity Londynu jest tylko jedna stała rzecz: miłość, która złamie każde reguły…
Boekdetails
Recensies
Bekijk Alles
o duque é um branco sem sal, a daphne é apenas uma garota rica mimada, a lady whistledown é uma diva incompreendida, e nem vamos falar da cena em que a daphne abus@ do duque, e temos que falar do hiperfoco dessa família em colocar o nome dos filhos em ordem alfabética.
★★★☆☆
This was fun... until it wasn't.
The fake dating trope? Loved it. Simon and Daphne's banter carried this book for me, and the Bridgerton family dynamic had me smiling more than once. Lady Whistledown was easily one of the highlights too.
But somewhere along the way, the romance lost me. One minute they're pretending, the next they're hopelessly in love, and I never really bought the transition.
And then that scene happened.
I don't care what year this book is set in or who the victim is—reproductive coercion and violating someone's consent is not romantic. It completely soured the relationship for me, especially when the narrative seemed more interested in brushing it aside than actually acknowledging how messed up it was.
It's frustrating because there was a genuinely enjoyable romance underneath all of that. Simon's backstory was heartbreaking, the chemistry was there, and I had a good time for most of the book.
In the end, though, I walked away feeling like this could've been so much better if it hadn't relied on such a terrible plot point to force character growth.