Ταξιδεύοντας: Ισπανία

«Η χαρά να πρωτοβλέπεις ένα χωριό, ένα βουνό, μια πέτρα! Η συγκίνηση να συναντάς σε όλο το πρόσωπο της γης την πεισματερή, ακατάλυτη προσπάθεια του ανθρώπου να μερώσει ένα δέντρο, να χτίσει ένα καλύβι, να πάρει μια γυναίκα και να γιομώση το καλύβι παιδιά!»

Αυτή η μυστικιστική χαρά είναι η δύναμη που κινεί τον Νίκο Καζαντζάκη να ταξιδέψει σε μια νέα χώρα, να την περπατήσει, να κινηθεί ανάμεσα στους ανθρώπους της σαν να είναι και ο ίδιος ένας από αυτούς, να αφουγκραστεί τα ρεύματα που τη διαπερνούν και να διακρίνει κάτω από τα πρόσωπα, τις πόλεις της, τη φύση της, την ίδια της την ψυχή. Η νοητή γραμμή που διαφοροποιεί τον τουρίστα από τον ταξιδευτή χαράσσεται βαθιά στις σελίδες αυτές, από την προφητική πένα του Νίκου Καζαντζάκη.

Όπως όλα τα βιβλία του μεγάλου Κρητικού συγγραφέα, το ταξιδιωτικό αυτό βιβλίο δεν είναι μόνο από μελάνι και χαρτί. Είναι από κόκκαλα, σάρκα και αίμα, και γεμάτο ψυχή την αιματοβαμμένη ψυχή της Ισπανίας: «Πήγα κι είδα, τα μάτια μου γιόμωσαν. Μίλησα με τους αρχηγούς, έζησα με τους στρατιώτες, μπήκα σε χωριά ρημαγμένα, άκουσα τους θρήνους των γυναικών που μοιρολογιούνταν, δρασκέλισα σκοτωμένους στον πόλεμο, διάβασα τα γράμματα που βρέθηκαν στις τσέπες τους, παρακολούθησα μάχες στην ξηρά και στον αγέρα, είδα από τους όχτους του Μανθανάρες τη Μαδρίτη να χάνεται.»