ขอบฟ้าราตรี

...ด้วยสาเหตุแค่เรื่องรัก มีหญิงสาวอีกมากมายที่ชีวิตต้องล้มคว่ำ
เมื่อลุกขึ้นมาได้ก็เดินหลงทางไร้จุดหมาย...

หญิงสาวเหล่านั้น ร้อยทั้งร้อยล้วนขาดครอบครัวอบอุ่นให้พักพิง
หรือหากจะมีก็ไม่รักและไม่รู้คุณค่าของสิ่งที่ตัวเองมี
บางคนถึงขั้นไม่รักและไม่รู้คุณค่าของตัวเองด้วยซ้ำ...

ทว่าในชีวิตนี้ เธอมีเวลา มีความฝันอีกมากมายให้สร้างและสานต่อให้สมบูรณ์...
คนอย่างฉฎาจะไม่มีวันจมปลักคร่ำครวญอยู่กับเรื่องที่ผ่านพ้นไปแล้วอย่างแน่นอน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เธอเห็นชัด
และตัดสินใจแล้วว่า ไม่มีแก่นสาร เป็นเพียงภาพมายา...

...เป็นภาพมายาที่เธอเองเป็นผู้สร้างขึ้นอย่างงดงาม
เมื่อมันแตกทำลายลงในวันนี้ การไปวิ่งไล่กอบกู้เศษซากภาพนั้น
มาเก็บงำทะนุถนอมหรือเอามาปะติดปะต่อใหม่
เป็นเรื่องไร้สาระและทำให้ยิ่งเสียเวลาในชีวิตมากขึ้นไปอีก

เวลาในชีวิตของฉฎามีค่า...มีไว้เพื่อสิ่งที่สูงส่งมากกว่านี้...
สิ่งนั้นคือความรักจากครอบครัวที่เธอรักและรักเธอโดยไม่มีข้อแม้...