พราวแสงรุ้ง

รางวัลวรรณกรรมเยาวชน หนังสือแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๐

เห็น แค่ชื่อหนังสือ หลายฅนก็คงอดใจที่จะหยิบมาอ่านไม่ได้ หนังสือชื่อไพเราะนี้ เป็นฝีมือของนักเขียนชาวไทยนี่เอง แม้จะเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น เมื่อสิบปี ก่อน แต่เนื้อหายังคงสนุกสนาน ซาบซึ้ง เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับมิตรภาพของ เพื่อนสนิทสองฅน
ฅนแรกเป็นเด็กชายชื่อ 'ชาญ' เพราะเหตุที่ชาญ เกิดความคิดที่จะขโมยลูกหมาไปเลี้ยงนี่แหละ ทำให้ชาญได้เพื่อนใหม่เป็นเด็ก หญิงผมยาวชื่อ 'แสงรุ้ง' เจ้าของลูกหมา
แสงรุ้งเป็นเพื่อนใหม่ ที่ไม่ธรรมดาในความรู้สึกของเด็ก ป.๑ อย่างชาญ เพราะแสงรุ้งตาบอดทั้งสอง ข้างและอยู่กับยายเพียงลำพัง ดังนั้น แม้จะมีอายุเท่าชาญ แต่แสงรุ้งก็ไม่ เคยเข้าโรงเรียน
ทุกวันหลังเลิกเรียน ชาญจะวิ่งกลับมาสอน หนังสือให้เพื่อนที่มองอะไรไม่เห็น และเป็นดวงตาถ่ายทอดสิ่งต่างๆ เป็น เรื่องราวให้เธอได้รับรู้ ที่สำคัญตัว 'ชาญ' เองก็ได้เรียนรู้เรื่องราวบาง สิ่งบางอย่างที่มีค่าจาก 'แสงรุ้ง' เหมือนกัน นั่นคือ การมีหัวใจที่เมตตา ต่อเพื่อนมนุษย์ที่ด้อยโอกาสกว่าและการมีพลังใจที่เข้มแข็งของเด็กหญิงตัว กระเปี๊ยกฅนนี้
เรื่องราวของเพื่อนแท้สองฅนจะลงเอยอย่างไร
ดวงตาทั้งสองข้างของ 'แสงรุ้ง' จะหายเป็นปกติหรือไม่