De wilde gave

De bewoners van de Oplanden zijn als hun land: fel, trots en hard. Ze zijn arm, maar hun gaven zijn kostbaar. Sommigen kunnen – met één blik, gebaar of woord – dieren roepen, vuur maken of land verplaatsen. Anderen kunnen ledematen verwringen, een geest onderwerpen, een slopende ziekte geven. Twee jeugdvrienden besluiten hun gave niet te gebruiken. Het meisje Gry wil geen dieren naar de slacht roepen. Orrec draagt een blinddoek om te voorkomen dat zijn ogen en zijn woede doden. Maar kun je je eigen weg gaan als je gave bepaalt wie je bent?