دو بیتی های بابا طاهر

مجموعه‏ای از رباعیات و دوبیتی‏های باباطاهر عریان شاعر شوریده حال سده پنجم هجری است. اشعار باباطاهر را از نوع فهلویات یعنی عامیانه‏های قدیم كه از عصر باستان نمایان‏گر شور و رقص و طرب بوده و در شعر فارسی تحولات ویژه‏ای ایجاد كرده، می‏دانند، شعر عرفانی كه در این عامیانه‏ها ممزوج شده , با باباطاهر و ابوسعید آغاز و تكامل آن در عصر سنایی و عطار و اوج آن در مولوی و حافظ بوجود می‏آید. در این اشعار باباطاهر رندی كامل است كه با سرایش اشعار كوتاه غنایی، بلند مرتبگی خود را در ریاضت و معنویت و گمنامی و عشق و شور نشان می‏دهد. سادگی و بی‏پیرایگی، شفافیت، یكدست بودن مضامین عاطفی و معنوی كه همگی برای بیان حال رابطه عاشق و معشوق نشان داده می‏شوند , اشعار غنایی باباطاهر را در سطحی والا و گرانقدر در ادبیات عرفانی و فولكلوریك قرار داده است.