Het spleen van Parijs

Ter gelegenheid van de 200ste geboortedag van Charles Baudelaire [1821-1867] verschijnt 'Het spleen van Parijs' in een nieuwe vertaling van Jacob Groot, gevolgd door een nawoord van zijn hand. De Tsjechische kunstenaar Miro Švolík maakte speciaal voor deze editie 20 illustraties. Het in 1869 postuum verschenen 'Le Spleen de Paris' vormt, naast 'Les Fleurs du mal', een hoogtepunt in het oeuvre van Baudelaire.

Spleen is een gevoel van melancholie, lusteloosheid, onbehagen, hunkering naar iets onbestemds. Het woord raakt vanaf 1820 in Frankrijk in zwang bij de romantische dichters, en gaat dan ‘lijden aan de tijd’ betekenen. In 50 prozagedichten die getuigen van een messcherp oog voor het menselijk tekort schetst Baudelaire doorvoelde portretten van voorbijgangers, minnaars, weduwen, dames van lichte zeden, kinderen...