خشم

کتاب خشم ماجرای پسری است به نام مارکوس که پدری سخت‌گیر دارد. پدری که مدام نگران خطراتی است که پسرش را تهدید می‌کنند. او احساس می‌کند باید همواره مراقب پسر دردانه‌اش باشد تا گزندی از بزرگسالی و دنیا به او نرسد. سال ۱۹۵۱ است و مارکوس جای درس خواندن در کالج موردعلاقه‌اش در نیوآرک مجبور است دوران تحصیل را در یک کالج مذهبی و محافظه‌کار در اوهایو بگذراند. زندگی بین این همه سنت و محدویت برای او آسان نیست و باید برای ادامه دادن راهی پیدا کند. مارکوس برای زندگی‌اش یک چهارچوب خودخواسته هم دارد که نمی‌خواهد هیچ‌قت پایش را بیرون از آن بگذارد. چهارچوبی که برای خودش تعریف کرده، تن ندادن به عشق و دلبستگی است؛ اما ورود یک دختر به ماجرا همه چیز را عوض می‌کند.

فیلیپ راث در کتاب خشم به‌خوبی یک نسل مفعول و خشم عمیق و ریشه‌دارشان را به تصویر کشیده است. این رمان با ترجمهٔ فریدون مجلسی منتشر شده است. در بخشی از یادداشت مترجم این‌طور می‌خوانیم: «راث در این کتاب نیز تحلیلی انتقادآمیز نسبت به جامعهٔ خود دارد، و با موشکافی روانشناسانه‌ای به تحلیل شخصیت‌های کتابش می‌پردازد و تضادهای شدید روحی و اجتماعی آنان را مطرح می‌سازد. قهرمان این کتاب پسر قصابی یهودی است که در نیمهٔ قرن بیستم می‌خواهد درسی بخواند که تحقیر بچه‌قصاب بودنش، کم‌سوادی خانواده‌اش، شکاف نسل‌ها، عصیان بلوغ، و یهودی بودنش را، در آن جامعهٔ برخلاف ادعا نژادپرست و تبعیض‌گر به‌نوعی جبران کند. و نیز نشان می‌دهد که چگونه اخلاق‌مداری‌های محافظه‌کارانهٔ آمریکای در آستانهٔ فاشیسم دوران محاکمات مک‌کارتی، کاملا پوچ و بیهوده و بی‌اثر از آب درمی‌آید و به عصیانی کاملا مغایر آن مواعظ و آرمان‌های قلابی منجر می‌شود.»