Mijn koningin

Vallée de l’Asse. Provence. Zomer 1965. Shell is geen kind als elk ander kind. Hij woont alleen met zijn ouders op een tankstation. Nadat hij het naliet kreupelhout in brand te steken, besloten zijn ouders hem in een instituut te plaatsen. Maar Shell geeft de voorkeur aan het voeren van oorlog, om te bewijzen dat hij niet langer een kind is. Hij neemt het pad bij het tankstation naar het plateau achter zijn huis, maar eenmaal daar aangekomen is er geen oorlog gaande. Alleen de stilte en de geuren van de doornige struiken. En een meisje, dat voor hem verschijnt
als een briesje. Met haar wordt alles anders, en het onmogelijke wordt werkelijkheid.

Temidden van landschappen van vergeten valleien en oneindige vlaktes, creëert Jean-Baptiste Andrea een verhaal met vreemde, abnormale karakters; of liever gezegd, perfect normale wezens in een wereld van omgekeerde waarden.