Роман 1987

Во Роман 1987, Фјорд, образован човек во средните четириесетти години, ја раскажува својата приказна: бара да биде разбран, да ја објасни својата судбина, судбина над која ја има целата одговорност. Како читатели го следиме во улога на студент, новинар, сопруг, наставник по историја во гимназија. Во еден момент на еурека-проблесок, сфаќа дека е фрлен во процес на „себепролетеризација“ од страна на маоистичката партија на која припаѓа и завршува како наемник во една фабрика за картонски кутии во Лилехамер. Еден ден фабриката се затвора и Фјорд се чувствува како осамен човек без иднина. Но дали навистина е така? Повторно останува имун на судбината.
Приказната може да се чита како егзистенцијалистичка, како приказна во која еден човек се обидува да му побегне на апсурдот; на мигот кој не е поврзан со ништо друго, кој не припаѓа на поголемата слика. На тој начин Фјорд почнува да размислува околу историјата, а главно прашање станува: Дали можеме некогаш воопшто да го сфатиме времето во кое живееме?