หนูลองยา

รางวัลนิวเบอรี่, สร้างเป็นภาพยนตร์

เมื่อครั้งที่โรเบิร์ต เลสนีย์ คอนลี่ย์ ยังเป็นนักศึกษา เขาทำงานในค่ายพักร้อนของนักเรียน ทำให้ได้เรียนรู้ศิลปะของการเล่านิทานให้เด็กๆ ฟังในตอนกลางคืน ครั้นเรียนจบมัธยมก็รับจ้างทำงานหลายชนิด เคยทำงานร้านขายหนังสือ ทำงานในห้องไปรษณีย์ในบริษัทโฆษณา เป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ เป็นบรรณาธิการข่าวในสำนักข่าว และเขียนเรื่องให้นิตยสารหลายฉบับ ต่อมาเขาเริ่มเป็นนักเขียนอิสระ เขียนนิทาน บทกวี และบทความ เขียนหนังสือสำหรับเด็กเรื่องแรก ชื่อ 'มงกุฎเงิน' เคยเป็นบรรณาธิการนิตยสาร 'เนชั่นแนล จีโอกราฟิค' อันลือชื่อนานถึง ๒๒ ปี
เขาบันทึกเรื่อง 'หนูลองยา' ไว้ว่า
'เรื่องนี้เริ่มขึ้นเมื่อเพื่อนคนหนึ่งของผมป่วยหนัก ต้องเข้ารับการรักษาที่สถาบันสุขภาพแห่งชาติ แพทย์สั่งให้เดินทุกวัน บางครั้งที่ผมไปเยี่ยมเขา เราจึงเดินเล่นด้วยกันรอบๆ บริเวณสถาบันแห่งนี้ ซึ่งมีทั้งสวนกว้างใหญ่และอาคารจำนวนมาก ตึกหลังหนึ่งเตี้ยแต่ใหญ่ต่างไปจากตึกอื่น เราถามเจ้าหน้าที่ว่าเป็นตึกอะไร ก็ได้รับคำตอบว่าในนั้นมีห้องทดลองการแพร่พันธุ์ของสัตว์ และเลี้ยงหนูตัวใหญ่ หนูตัวเล็ก กระต่าย และหนูพุก เพื่อใช้ทดลองทางวิทยาศาสตร์
เจ้าหน้าที่เล่าว่า สัตว์ชนิดอื่นไม่เป็นปัญหา แต่หนูตัวใหญ่สามารถหนีออกจากกรงได้ เขาเสริมว่านักวิทยาศาสตร์มักจะเลือก 'หนูป่า' มาทดสอบพลังและความฉลาดเฉลียว มากกว่าใช้หนูที่สถาบันเลี้ยงไว้จนเชื่อง
ความทรงจำเรื่องหนูตัวใหญ่แห่ง 'สถาบันหนู' ฝังอยู่ลึกๆ ในสมองของผมนานหลายปีก่อนจะปรากฏออกมาเป็นเรื่องนี้'
จาก ปกหลัง