บทเพลงรัก

ในช่วงที่จิตใจตกอยู่ในสภาวะมืดมนจนต้องหาที่พักใจ ใครเลยจะคาดคิดว่าภิรมณจะได้มาเจอกับใครบางคนที่ร้ายกาจยิ่งกว่าที่เคยพบเจอ..
เขาเป็นถึงระดับซาตานตัวพ่อ!

“ทำไมกันนีน่า” ชายหนุ่มขบกรามกรอด เริ่มโกรธขึ้นมา
“ขอจูบแค่นี้ไม่ได้รึไง ทำไมต้องเล่นตัวนัก”
“ฉันไม่ได้เล่นตัว” ภิรมณตะโกนเสียงสั่นน้ำตาเริ่มคลอตา
“แต่ฉันจะไม่จูบกับผู้ชายที่ไม่ได้รักเด็ดขาด คุณได้ยินฉันไหม..คุณแองเจิล ฉันไม่ให้จูบ..คนทุเรศ นี่อย่ามาบังคับฉันนะ”
“โว้ยยยยย”

แล้วยังจะต้องมาเจอกับนางฟ้าระดับตำนานที่ชื่นชอบซุปกะทิเป็นชีวิตจิตใจ

“ถ้าอย่างนั้น..เธอพอจะทำเป็นไหม”

โซเฟียน่าจ้องมองด้วยแววตาเปี่ยมความหวังจนหญิงสาวเริ่มรู้สึกตงิดๆ

“หรือเธอคิดจะปฏิเสธฉัน” นางฟ้าหรี่ตามองก่อนจะยกนิ้วชี้ขึ้นส่ายไปมา
“อย่าได้คิดปฏิเสธคนอย่างโซเฟียน่าเชียวถ้าเธอไม่อยากเดือดร้อน บ้านเธออยู่แถวนั้นไม่ใช่เร๊อะ”

สุดท้าย..ซาตานตัวพ่อก็ย้ำกลับมาอีกครั้งว่า

“ฉัน-จะ-จูบ-เธอ-ให้-ได้-เลย คอยดู”

มหานครลอสแองเจิลลิส เป็นที่พักใจหรือแคมป์ฝึกความอดทนกันแน่!