เรื่องธรรมดา

ผมเกิดคิดขึ้นมาได้ว่า ไม่ใช่เรื่องอะไรของผมที่จะพาตัวเองเข้าไปสู่บ่วงหายนะด้วย ถ้าบังเอิญยายเชื่อผมขึ้นมา แล้วลูกสาวของแกเกิดเป็นอะไรไป (เพราะรักษาที่โรงพยาบาล) ผมมิต้องกลายเป็นผู้รับเคราะห์เรอะ ที่ชี้นำให้คนทั้งสองไปสู่ทางหายนะ ถ้าเรื่องเกิดขึ้นทำนองที่ว่า ผมจะอยู่ดูหน้ายายได้อย่างไร แน่นอนผมต้องเดือดร้อน สืบเสาะหาที่อยู่ไหม่อีก สู้อยู่อย่างนี้ไม่ดีกว่าหรือไม่ใช่เรื่องของเรา อยู่ดูสิ่งที่มันเกิดขึ้นและเป็นไป นั่งดูอย่างสงบเหมือนผู้ชมที่ดีในขณะที่การแสดงกำลังดำเนิน(จากปกหลัง)