مزد ترس

وقتی چاه شماره‌ی شانزده کمپانی نفتی بر اثر تراکم گاز منفجر شد، تنها راه مهار کردن آتش مهیب آن، استفاده از نیتروگلیسرین بود که باید از فاصله‌ی سیصد مایلی می‌آوردند. کسی باید آن را از لاس پیدارس با کامیون در تمام طول شب و روز بعد، زیر آفتاب سوزان استوایی از یک مسیر کوهستانی بسیار صعب‌العبور و پردست‌انداز و از میان صخره‌های فرسوده و هر آن در حال ریزش عبور می‌داد و به چاه نفتی آتش‌خیز می‌رساند. کامیون ناگزیر بود آن سیصد مایل مسافت را بدون هیچ وسیله‌ای که ایمنی آن را تضمین کند، طی نماید، در حالی که به خاطر تنگی وقت، محموله‌ی خطرناک آن، حاوی نیم تن ماده‌ی انفجاری نیتروگلیسرین، عجولانه و با شتاب پشت کامیون بار شده بود. ماده‌ای که با یک تکان و یا افزایش درجه حرارت در آن مسیر سوزان قادر بود کامیون و راننده‌ی آن را با بخشی از جاده به خاکستر تبدیل کند.