Fabrication

Η Μυθοπλασία είναι ένα σύγχρονο σχόλιο στον μύθο του Οιδίποδα. Διαδραματίζεται στην Ιταλία, την ταραγμένη δεκαετία του 1970. Εδώ, αντίθετα με ό, τι συμβαίνει στις τραγωδίες του Σοφοκλή, οι ρόλοι αντιστρέφονται: ο Πατέρας (ένας αυτοδημιούργητος μεγαλοαστός, σε κρίση ταυτότητας) σκοτώνει τον Γιο (έναν αμφισβητία νεαρό, στον οποίο διακρίνει έναν εν δυνάμει πατέρα κατ' εικόνα και ομοίωση δική του).
Συντριμμένος από το αφόρητο βάρος της ενοχής, επιλέγει την ερημία, γίνεται περιθωριακός, αναχωρητής στο περιθώριο μιας σύγχρονης μητρόπολης - και στο περιθώριο της ιστορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στο κείμενο είναι παρούσες όλες οι εμμονές που χαρακτηρίζουν το σύνολο του παζολινικού έργου, άλλες εν σπέρματι και άλλες ήδη ώριμες (ο δεσπότης θεός και ο αντίδικος άνθρωπος, οι εξουσίες και η αμφισβήτησή τους, ο κομφορμισμός των κατ' όνομα ριζοσπαστών, η ευθηνία των θεωρούμενων μεγάλων αξιών). Πρωτίστως, είναι παρούσα και δρώσα η εμμονή της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όταν αυτή δοκιμάζει να μιλήσει τα άρρητα, να καταστήσει θεατά, επικινδύνως θεατά, τα κρύφια και τα απωθημένα. Για τον Παζολίνι, η κάθαρση δεν εξισώνεται με κάποια παραμυθία και ληθαργική χαλάρωση, αλλά με τον βαθύτατο συγκλονισμό, τη ριζική διασάλευση. (Παντελής Μπουκάλας, Η Καθημερινή, 12/10/1999)

Ο ιταλός σκηνοθέτης, λάτρης της αρχαίας τραγωδίας, θυμηθείτε τις ταινίες του ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ, ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗ ΟΡΕΣΤΕΙΑ, ΜΗΔΕΙΑ (με πρωταγωνίστρια τη Μαρία Κάλλας), παίρνει τον μύθο του Οιδίποδα και τον μεταφέρει στα καθ ημάς. Ο πατέρας, αυτοδημιούργητος αστός, σε κρίση ταυτότητας, σκοτώνει τον αμφισβητία γιο του. Ο Παζολίνι ειρωνεύεται την προσευχή την οποία αναπέμπει ο πατέρας στον Επουράνιο, θέλοντας έτσι να δείξει την κρίση της θρησκείας και της κοινωνίας που δεν πιστεύει πια. Στο Επίμετρο, πλήρης εργοβιογραφία. (Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας, 20/3/2000)