เดียวดายใต้เงาจันทร์

ความเรียงผลึกความคิดของมังกรโบราณ อัจฉริยปีศาจ ผู้ยึดถือคุณธรรม น้ำมิตรและเมรัยรสเหนืออื่นใด ยินยอมไม่มีชีวิต แต่มิยอมมีชีวิตเปลี่ยวเหงา
เดียวดายใต้เงาจันทร์ โก้วเล้งรำพัน ปรัชญานิพนธ์ของคนเข้าถึงแก่นแท้ชีวิต

เรื่องราวในโลกที่มีค่าควรแก่การอาฆาตแค้น
ควรค่าแก่การเดืดดดาล
ควรค่าแก่การร่ำไห้เสียใจ
ควรค่าแก่การพุ่งชนศีรษะให้ตายไปนั้น
มีมากเกลือเกินแล้ว
ทำไมเราจึงไม่อาจเขียนเรื่องของคนที่น่ารัก
เพื่อให้ผู้คนได้รู้ว่าชีวิตนั้นแท้จริงแล้วเป็นสิ่งน่ารัก

คนคนหนึ่งหากว่าใบหน้าเปรอะเปื้อนควรจะไปส่องดูกระจก
เพื่อให้รู้ว่าจะเช็ดมันออกได้อย่างไรใช่หรือไม่ ?

"การแก้แค้น" มิใช่วิธีการที่ดีที่สุด
แต่อย่างน้อยก็ยังดีกว่าการปล่อยให้คนที่ชั่วร้าย
ใช้ชีวิตอย่างสำราญอยู่นอกกฎหมาย

ชีวิตมนุษย์หากมีเพื่อนรู้ใจลึกซึ้งเพียงแค่คนเดียว
แม้ว่าตายไปก็ไม่เสียดาย

คุณค่าที่แท้จริงของคนคนหนึ่ง
กลับมิได้อยู่ที่ร่างอันเป็นเลือดเนื้อของเขา
...หากแต่อยู่ที่ปณิธานและจิตใจขอเขา

โกวเล้ง : รำพัน