หมาป่าขย้ำรัก

เธอมีดวงตาสีน้ำตาลเข้มซึ่งมองเขาอย่างทะลุทะลวงมาจากใต้แพขนตาสีดำ ผิวเธอเป็นสีน้ำตาลอ่อน มีสีแดงเจออยู่จางๆ รอยแผลฉกรรจ์บนซีกหน้าด้านหนึ่งไม่อาจบดบังโหนกแก้มอันคมเฉียบหรือริมฝีปากอิ่มเต็มได้ อันที่จริง มันดีแต่จะส่งเสริมให้ทั้งสองอย่างโดดเด่นขึ้นไปอีก

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจ้องเป๋งมาที่เขา “อุ๊ย ฟันสวย” เธอพูดติดสำเนียงเท็กซัสนิดๆ ไม่เหน่อได้ใจอย่างใครๆ ที่เขาได้ยินตอนบึ่งมาจากแคลิฟอร์เนีย “ยาวดีจัง” นิ้วชี้ข้างขวาแตะลงมาบนปาก ทันใดนั้นเอง เขาก็ฉุกคิดได้ว่าตัวเองยังไม่ได้หดเขี้ยว เธอยิ้มให้ “หน้าตาก็สวย” ว้าว เธอเมาแอ๋จริงๆ ด้วย เธอใช้เรี่ยวแรงที่พลุ่งขึ้นมาอย่างฉับพลันกระแทกแซคติดผนังอีกฝั่งของตรอก แล้วเอนซบ “ฉันไม่เคยเห็นใครสวยขนาดนี้มาก่อนเลย” ชีวิตนี้ แซคถูกเรียกขานด้วยคำบรรยายสารพัดอย่าง แต่คำว่า ‘สวย’ ไม่เคยรวมอยู่ในสารบบด้วยเลย เธอคำรามเบาๆ ขณะยิ้ม...เอ๊ย...ทำหน้าตากรุ้มกริ่มใส่เขา