ความสุขแห่งชีวิต

ความสุขแห่งชีวิต เป็นเรื่องราวของครอบครัวแมคคอลี่..พวกเขาไม่ได้อยู่กันอย่างสุขสบายเป็นมหาเศรษฐี ไม่ได้รวมตัวอยู่กันพร้อมหน้าทั้งครอบครัว ตรงกันข้ามบ้านแมคคอลี่แค่พอมีพอกิน และใช้ชีวิตอยู่โดยปราศจากพ่อ ส่วนลูกชายคนโตอยู่ในสนามรบ แม้ครอบครัวนี้จะมีหลายอย่างที่ขาดหายไป แต่สมาชิกในบ้านที่เหลืออยู่กลับมีความสุขมากกว่าบ้านที่มีทุกอย่างครบครันเสียอีก

โฮเมอร์ ลูกชายคนที่สองของบ้าน มีหน้าที่ดูแลยูลิสซิสน้องคนเล็ก และทำงานพิเศษหาเงินเข้าบ้าน ตอนกลางคืนโฮเมอร์จะประจำอยู่ที่ทำการโทรเลข รอปั่นจักรยานไปส่งข่าวด่วนตามที่ต่างๆ บ่อยครั้งโฮเมอร์ต้องเคาะประตูบ้านคนอื่นกลางดึก เพื่อจะบอกข่าวว่าคนที่พวกเขารักได้จากไปแล้ว โฮเมอร์ต้องทนเป็นสะพานให้ข่าวการสูญเสียจากสงครามข่าวแล้วข่าวเล่า ก้าวข้ามไปสู่ผู้คนที่กำลังรอให้สงครามสิ้นสุดอย่างมีความหวัง เหมือนที่โฮเมอร์กำลังรอให้สงครามจบลงเช่นกัน เพื่อพี่ชายของเขาจะได้กลับมา

สาระของบทประพันธ์นำเสนอแนวคิดที่ว่ามนุษย์มักอยากมีความสุขตลอดเวลา เหมือนที่นางแมคคอลี่หวังให้ลูกของเธอมีความสุขในการใช้ชีวิต นางแมคคอลี่ไม่เคยบอกให้ลูกของเธอทำอะไร หรือห้ามไม่ให้ทำอะไร แต่เธอมักบอกลูกว่าควรคิดอะไร หรือไม่ควรคิดอะไรมากกว่า เพราะเธอเชื่อว่าความสุขแห่งชีวิตเริ่มต้นจากความคิด ไม่ใช่การกระทำ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าความคิดและจิตใจที่ดีไม่แปรเปลี่ยนไปตามสังคม มนุษย์ทุกคนก็คงมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตมากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

วิลเลียม ซาโรยัน เป็นนักเขียนอเมริกันเชื้อสายอาร์เมเนียน นำเอาประสบการณ์ที่ยากแค้นแสนสาหัสของตนมาบอกเล่าผ่านงานประพันธ์ จนประสบความสำเร็จได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ ปรัชญาของการมองโลกในแง่ดีของเขา สร้างแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ซาโรยันเชื่อว่าความดีและความรักมีอำนาจเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่างที่เลวร้ายได้ทั้งหมด และมีศรัทธาพอที่จะแน่วแน่ในการแก้ไขในสิ่งที่ผิดได้จนสำเร็จ ทั้งยังมีความหวังว่าในอนาคตข้างหน้าว่า จะมีคนที่ศรัทธาต่อแนวทางความดีเพิ่มขึ้น และโลกจะสมัครสมานเป็นหนึ่งเดียวกัน

ความสุขแห่งชีวิต เป็นหนังสือที่อ่านได้ทุกวัย โดยเฉพาะเด็กและเยาวชน หากมีโอกาสได้อ่านผ่านตาและซึมซับแนวคิดที่ซ่อนไว้ภายใต้การดำเนินเรื่องที่น่าประทับใจแล้ว อย่างน้อยเด็กๆ อาจมีแนวทางในการเลือกที่จะ “เป็นผู้ให้” “ทำความดี” และ “รักเพื่อนมนุษย์” บ้าง