ก็ไพร่นี่คะ

หนังสือรวมบทความคัดสรรของ "คำ ผกา" ที่ตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ระหว่างเดือนตุลาคม 2550 - มิถุนายน 2552 แต่ความ “ไม่ธรรมดา” ของ “คำ ผกา” กลับยิ่งพิเศษขึ้นไปอีกเมื่อเธอสามารถใช้ความรู้เหล่านั้นมาวิเคราะห์วิจารณ์สังคมไทยด้วยภาษาธรรมดา ทว่าผ่านจริยและน้ำเสียงอันไม่ธรรมดา ที่กระตุกความสนใจและกระตุ้นให้เกิดวิวาทะในหมู่ธรรมดา คงไม่ผิดนักหากจะบอกว่าข้อเขียนของ “คำ ผกา” ใน มติชนสุดสัปดาห์ ก่อให้เกิดปฏิกิริยาจากผู้อ่านในรูปของจดหมายถึงบรรณาธิการที่แสดงความเห็นทั้งในทางบวกและลบกันอย่างเข้มข้นที่สุด ความเห็นเหล่านี้ยิ่งตอกย้ำให้เห็นอย่างน่าสนใจว่า ข้อเขียนในลีลาเฉพาะตัวของ “คำ ผกา” สื่อสารอยู่กับใคร และมุมมองทางวัฒนธรรมและการเมืองที่นำเสนอนั้น ได้รับแรงสะท้อนกลับอย่างไร และนั่นเองคือที่มาของการเลือกเนื้อหาบางส่วนในจดหมายเหล่านั้นมาเป็นคำนำในการพิมพ์รวมเล่มนี้