Βέντα

"Κολυμπούσα σε μια λίμνη που τα νερά της είχαν περίεργο χρώμα. Ήταν ήσυχη, ακύμαντη. Αντίκρυ μου απλωνόταν η ακτή, μια παραλία στρωμένη βότσαλα στιλπνά και, πιο πίσω, μικρά βράχια. Όλα ήταν λουσμένα στο χρυσό φως ενός ήλιου που δεν τον έβλεπα αλλά τον φανταζόμουν μεγάλο και φωτεινό. Με αργές κινήσεις έπλεα προς την ακτή. Ένιωθα ξεκούραστος κι ευτυχισμένος. Το φως έπεφτε πλούσιο κι απαλό, ανοιξιάτικο.
Όταν έφτασα στα ρηχά, τα πέλματά μου άγγιξαν τα ίδια στιλπνά βότσαλα. Το νερό ήταν διάφανο. Κοίταξα τον βυθό μπρος στα πόδια μου. Πολύχρωμες ψηφίδες σε διάφορα μεγέθη τον κάλυπταν. Σαν να ήταν το φαντασμαγορικό ψηφιδωτό δάπεδο μιας τεράστιας πισίνας. Έσκυψα. Άπλωσα το χέρι. Άγγιξα ένα βότσαλο και..."
Ο Φίλιππος, ένας νέος με όλα τα χαρακτηριστικά των ordinary people, ζει μια ήσυχη, «συνηθισμένη» ζωή, δουλεύοντας ως ηλεκτρολόγος δίπλα στον θείο του.
Μόνη γοητευτική ιδιαιτερότητά του το γεγονός ότι, από παιδί ήδη, βλέπει πολλά όνειρα, τα οποία όχι απλώς θυμάται αλλά μπορεί να τα ανασυνθέτει και να συμπληρώνει με τη φαντασία του τα κενά τους.
Κάποια στιγμή, όμως, ο Φίλιππος διαπιστώνει ότι η ζωή του προικίζεται από μια μεταφυσική, τρομακτική ιδιότητα: βυθίζεται στα όνειρά του και ανασύρει από εκεί αντικείμενα: στην αρχή, μία πέτρα άγνωστης μοριακής σύστασης, ύστερα κάποιο περίεργο υλικό, μετά μία πολυθρόνα. Άπαντα περιβάλλονται από ένα μυστηριώδες, πρασινωπό νεφέλωμα και έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν· μεταξύ τους αλλά και μαζί του.
Σύντομα ο παράξενος αυτός ονειρικός κόσμος θα προσφέρει στον Φίλιππο μία τέταρτη -και τη μεγαλύτερη- έκπληξη: τη Βέντα, ένα πανέμορφο θηλυκό που εισβάλλει, από κάποιο όνειρό του, στο σπίτι του, και κατοικοεδρεύει εκεί, περιβαλλόμενο από την ίδια, πράσινη ομίχλη. Υποτυπώδης οργανισμός, ενστικτώδες ον, νοήμων ύπαρξη, παράγωγο μηχανικής κατασκευής, ή κάτι άλλο πέρα από τη φαντασία και την ψυχική αντίληψη του ανθρώπου;
Ο Φίλιππος αδυνατεί να εξηγήσει λογικά την έλευση και τις ιδιότητές της Βέντας. Την ερωτεύεται, όμως, βαθιά και κάποια στιγμή επιχειρεί να συνευρεθεί μαζί της. Για ν' ανακαλύψει, έκπληκτος, ότι η Βέντα είναι άφυλη: ένα πλάσμα εν δυνάμει - και μόνο - γυναίκα!
Κάποτε η Βέντα εξαφανίζεται, και ταυτόχρονα από την οικοσκευή του Φίλιππου αρχίζουν να εξαφανίζονται αντικείμενα. Καθώς το σπίτι του μέρα τη μέρα ερημώνει, ο Φίλιππος δεν έχει πια καμιά αμφιβολία: η στιγμή που η Βέντα θα τον ρουφήξει κι αυτόν στον δικό της κόσμο πλησιάζει...