De ontheemde

Na een vijftienjarig verblijf in Frankrijk keert Sultana terug naar Algerije, naar de ksar waar ze is opgegroeid, om de man te bezoeken op wie ze ooit verliefd was. Beiden volgden destijds een artsenopleiding, maar terwijl Yacine zijn beroep in een klein woestijndorp ging uitoefenen, koos Sultana voor Frankrijk. Daar was ze tenminste verlost van de hatelijke blikken van mannen en de haastige, licht verschrikte tred van vrouwen die zich buiten niet thuisvoelen.
Bij aankomst in haar geboortedorp verneemt ze dat Yacine juist de dag daarvoor overleden is. Sultana besluit enige tijd op de plek te blijven die zoveel herinneringen oproept aan haar ouders, aan haar liefde voor Yacine en aan het ouderlijk huis.
In het dorp wordt ze, als een vreemde in eigen land, met interesse maar ook met afwijzing aangestaard. Als Sultana een verhouding begint met een andere (Franse) vreemdeling, keert het moslimdorp zich tegen haar en moet zij op de vlucht slaan.

De ontheemde vertelt in liefderijke maar ook harde bewoordingen het verhaal van een land dat wordt verscheurd tussen vooroordelen en vooruitgang, tussen godsdienst en fanatisme.