My Beloved Cop

"คุณเป็นใครคะ" เธอถามอย่างสุภาพ
"ผมชื่อพันตำรวจโทพงษ์ศธร ส่วนนั่นร้อยเอกไพบูลย์"
"แล้ว...คุณสองคนมาที่นี่ทำไม ฉันไม่เข้าใจ" หญิงสาวงุนงง
"เราพบคุณนอนเปลือยกายอยู่บนชั้นสามของเซ็กซี่บาร์ ห้องที่ตำรวจเราเสียชีวิต"
"ไม่จริง ไม่จริง ...เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่ได้ขายตัว พวกคุณต้องเข้าใจผิดไปแน่ๆ"
"เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจว่าคุณทำหรือไม่ได้ทำ แต่สำคัญว่าคุณอยู่ห้องนั้นกับใคร"
"ฉันไม่ได้อยู่ในห้องนั้นกับใคร" เธอบอก นิ่วหน้า เมื่อเกิดอาการปวดแปลบที่ศรีษะ งุนงงอย่างหนัก เมื่อจำอะไรไม่ได้เลย
"ฉันจำไม่ได้ ฉันไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น แล้วฉัน อยู่ที่ไหนคะเนี่ย ที่นี่ประเทศอะไร"
พงษ์ศธรปล่อยลมหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ แต่ก็ตอบ "คุณอยู่ที่กรุงเทพ ฯ และที่นี่ประเทศไทยครับ"
และเพิ่มเติมรายละเอียด เข้าไปอย่างประชดประชัน "อ้อ และเผื่อคุณอยากรู้ ปีนี้ปีสองพันเจ็ด คุณไม่ได้ ย้อนเวลามาจากอดีต หรือจากอนาคตใดๆทั้งสิ้น !"