سکوت

این کتاب فیلم‌نامه‌ی فیلمی درخشان به کارگردانی اینگمار برگمان است که با همین نام در سپتامبر ۱۹۶۳ برای اولین بار به روی پرده رفت.
این فیلم از سیاه‌ترین و خفقان‌آورترین فیلم‌های برگمان است که در محیطی تقریباً انتزاعی می‌گذرد. در آن تمام تمرکز بر رابطه "آنا" و "استر" گذاشته شده و مملو از جلوه‌های دیگر آزاری و خود ویرانگری است. دو خواهر، زنانی در دو قطب حسی متضاد هستند، یکی متمایل به نوعی سلطه‌جوئی مردوار و دیگر عاجز از مهار نفسانیت خویش. بی‌پردگی فیلم در زمان نمایش آن جنجال بسیاری برپا کرد. با این حال هدف برگمان آشکارا نه بهره‌برداری تماشاگرپسند از این ویژگی‌ها بلکه تقویت انزجار نسبت به بی‌پردگی عاری از احساس واقعی است.
سکوت در کنار هم‌چون در یک آینه (۱۹۶۱) و نور زمستانی (۱۹۶۳) بخشی از یک سه‌گانه به شمار می‌آید که قرار است بیانگر رنج و عذاب معنوی بشر باشد.