描述
“คนช่างฝัน” ตัวละครเอกเป็นชายนิรนามชาวนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ผู้ทนทุกข์จากความเหงา เขาได้พบและตกหลุมรัก ‘นาสเต็นกา’ หญิงสาวผู้ความรักยังไม่สมหวัง กำลังรอคอยคนรักของเธอโดยไม่รู้ถึงอนาคต เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ - -สัปดาห์สุดท้ายของเดือนพฤษภาคมกำลังย่างเข้าสู่ฤดูร้อน กลางคืนมีเวลาสั้นกว่าปรกติ เรียกว่า ‘White Nights’ – ‘คืนนอนไม่หลับ’ [คืนสีขาว] เรื่องดำเนินไปภายใต้แสงแห่งความฝัน ขณะเดียวกันก็เคลื่อนตัวไปในโลกแห่งความเป็นจริงพร้อมๆ กัน เหมือนลักษณะบางอย่างระหว่างกลางคืนกับกลางวัน บางอย่างระหว่างการนอนหลับกับการตื่น
“คนช่างฝัน” เป็นเรื่องราวของ ‘รักสามเส้า’ เป็นความซับซ้อนที่บิดเบี้ยว ความปั่นป่วนที่น่ากลัวที่สุดของจิตวิญญาณที่ขัดแย้งกัน ความรัก ความสูงส่ง การสูญเสีย ความรักที่หลุดลอยไป กลายเป็นความฝันของ “คนช่างฝัน”
書籍詳情
評論
查看全部
В этот сборник вошли две ранние повести Достоевского – «Белые ночи» и «Неточка Незванова», которые считаются самыми поэтичными произведениями великого романиста. «Белые ночи» – одно из лучших произведений школы «сентиментального натурализма», по мнению критика Аполлона Григорьева. Это лирическая исповедь героя-мечтателя, одинокого и робкого человека, в жизни которого на какое-то время появляется девушка, а вместе с ней и надежда на более светлое будущее. «Неточка Незванова» – повесть, изначально задуманная автором как роман, где в основе сюжета лежит история жизни маленькой девочки. Неточка – тоже персонаж-мечтатель, она грезит о жизни в большом красивом особняке, который видит из окна каморки на чердаке. Но, очутившись в нем, Неточка сталкивается с действительностью, которая оказалась вовсе не так прекрасна…
Так как одна из первых книг классической литературы, которую я читаю со времен школьной скамьи, немного тяжеловато было читать. Поступки и слова героев казались такими наивными и странными. Но читать было интересно. Продолжу и дальше знакомиться с творчеством Достоевского.
Oh, pero una parte del amor es así... injusto, no correspondido y desgarrador.
Uno sueña, se vuelve soñador y se engaña a si mismo.
Imaginamos tanto que deseamos, en nuestra soledad, que aquellos sueños sean realidad y entonces sucede; idealizamos a la persona que amamos solo por un frenético anhelo lleno de cautivadores momentos.
La soledad es parte de la vida, pero ¡que triste es vivir sin haber amado ni tener de que arrepentirse!. Vivir sin que aceptarán tu cariño...
La novela al principio me pareció pesada, conforme pasaban las páginas fue tomando forma y me permitió ver una experiencia en el amor más realista y melancólica... Amar en su máximo esplendor.
"Porque en el futuro hay de nuevo soledad, de nuevo esa
vida rancia e innecesaria. ¡Y con qué voy a soñar cuando en la vida real he sido tan feliz a su lado! Oh, bendita sea, mi querida Nástenka"