Kızıl Veba

Kızıl Veba

まだ評価がありません
Mar 1, 2021 · トルコ語 · ハードカバー (72 ページ)
棚に追加

この本を評価する


ブックジャーナルをエクスポート

本の詳細

形式 ハードカバー
ページ数 72
言語 トルコ語
公開されました Mar 1, 2021
出版社 Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
ISBN-10 6254053330
ISBN-13 9786254053337

説明

Jack London, 1912 yılında İngiltere’de London Magazine’de yayımlanmaya başlayan Kızıl Veba yapıtıyla “kıyamet sonrası” edebiyatın öncüleri arasına girmiştir. Nüfustaki, bilim ve teknikteki, ekonomideki sıçramaların büyüsüyle gözlerin kamaştığı bir çağda yazar, uygarlığımızın kırılganlığını anımsatır. Yapıtı milyonlarca insanın doldurduğu şehirlerin ve kırların ıssızlığa teslim oluşundaki hızı bütün çarpıcılığıyla ortaya koyar. Yalnızca nüfusun değil, bilginin, üretimin, hatta dilin yitirilişi, eski uygarlıkla köprü olan bir profesörün gözünden yeni insanlığa anlatılır. Peki yeni insanlık bu ihtiyara kulak verecek midir? Kızıl Veba’da yirminci yüzyılın başından yüz yıl sonrasına, 2010’lar dünyasına bakan Jack London’ın öngörülerindeki keskinlik, kitabı bir klasik olmanın ötesinde, günümüz için hâlâ canlı bir eleştiri kılıyor.

ジャンル

ミステリー サイエンスフィクション ディストピア スリラー&サスペンス 伝記 アクション&アドベンチャー 科学&技術 歴史 ユーモア アートと写真

レビュー

すべて表示

So somehow I had no idea Jack London had written a dystopian story.I suppose it is more "post-apocalyptic" than "dystopian," strictly, but the line has always been a bit fluid to me.The "scarlet plague" itself is actually scarier than most of the imagined diseases that destroy mankind, mostly because of how quickly it kills. Watching it destroy civilization was kind of terrifying, and the aftermath of things was not pretty. The speed with which the modern world became completely unimaginable to the next generation made sense, but was awful to watch.I also kind of hated most of the younger generation, because they were horrible little monsters, but that's neither here nor there.The whole story does feel very Jack London simply because we are looking at a "man versus nature, nature wins" scenario, but the wider focus (and, let me be honest, the whole "end of the world" bit) drew me in a bit more. It's still hardly what I would call "cheerful" (am I the only one for whom "To Build a Fire" was a turning-point in childhood reading?), but it is fascinating reading and something I actually wish I had been aware of before I pigeon-holed Jack London into the "cold + dogs + depressing" category. He is apparently quite capable of more than that.

June 2nd 2026
棚に追加

この本を評価する


ブックジャーナルをエクスポート