Kızıl Veba

Kızıl Veba

아직 평점이 없습니다
Mar 1, 2021 · 터키어 · 하드커버 (72 페이지)
서가에 추가

이 책 평가하기


도서 일지 내보내기

책 세부 정보

형식 하드커버
페이지 72
언어 터키어
출판됨 Mar 1, 2021
출판사 Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
ISBN-10 6254053330
ISBN-13 9786254053337

설명

Jack London, 1912 yılında İngiltere’de London Magazine’de yayımlanmaya başlayan Kızıl Veba yapıtıyla “kıyamet sonrası” edebiyatın öncüleri arasına girmiştir. Nüfustaki, bilim ve teknikteki, ekonomideki sıçramaların büyüsüyle gözlerin kamaştığı bir çağda yazar, uygarlığımızın kırılganlığını anımsatır. Yapıtı milyonlarca insanın doldurduğu şehirlerin ve kırların ıssızlığa teslim oluşundaki hızı bütün çarpıcılığıyla ortaya koyar. Yalnızca nüfusun değil, bilginin, üretimin, hatta dilin yitirilişi, eski uygarlıkla köprü olan bir profesörün gözünden yeni insanlığa anlatılır. Peki yeni insanlık bu ihtiyara kulak verecek midir? Kızıl Veba’da yirminci yüzyılın başından yüz yıl sonrasına, 2010’lar dünyasına bakan Jack London’ın öngörülerindeki keskinlik, kitabı bir klasik olmanın ötesinde, günümüz için hâlâ canlı bir eleştiri kılıyor.

장르들

미스터리 공상 과학 디스토피아 스릴러 & 서스펜스 전기 액션 & 어드벤처 과학 & 기술 역사 유머 예술 및 사진

So somehow I had no idea Jack London had written a dystopian story.I suppose it is more "post-apocalyptic" than "dystopian," strictly, but the line has always been a bit fluid to me.The "scarlet plague" itself is actually scarier than most of the imagined diseases that destroy mankind, mostly because of how quickly it kills. Watching it destroy civilization was kind of terrifying, and the aftermath of things was not pretty. The speed with which the modern world became completely unimaginable to the next generation made sense, but was awful to watch.I also kind of hated most of the younger generation, because they were horrible little monsters, but that's neither here nor there.The whole story does feel very Jack London simply because we are looking at a "man versus nature, nature wins" scenario, but the wider focus (and, let me be honest, the whole "end of the world" bit) drew me in a bit more. It's still hardly what I would call "cheerful" (am I the only one for whom "To Build a Fire" was a turning-point in childhood reading?), but it is fascinating reading and something I actually wish I had been aware of before I pigeon-holed Jack London into the "cold + dogs + depressing" category. He is apparently quite capable of more than that.

June 2nd 2026
서가에 추가

이 책 평가하기


도서 일지 내보내기