แรขอบฟ้าอรุโณทัย 2

มรรคาแห่งรักของใครหลายคนอาจซับซ้อน วนเวียน วกวน ทอดยาวไกลแสนไกล หากสำหรับใครคนหนึ่ง มรรคาแห่งชีวิตกลับทอดยาวกว่า...ยาวไกลคล้ายจะไม่สิ้นสุด

เนิ่นนานกระทั่งสุข-ทุกข์ ร่ำรวย-ยากไร้ เฟื่องฟู-ตกต่ำ ยกย่อง-หยามหยัน เกลียดชัง...หรือแม้รัก ก็ล้วนไร้ความหมาย

ชีวิตคือกรงขังอันแสนทรมาน เรเวียร์เชื่อเช่นนั้น!

สิ่งเดียวที่เขาต้องการคือความตาย และพร้อมยอมทำทุกทางเพื่อก้าวสู่จุดหมายที่วาดหวัง

ทว่า ในนาทีที่เข้าใกล้ปรารถนาที่สุดนั้นเอง

เฮกัล เธมส์ หรือกูตูร์ ก็สุดรู้ กลับเล่นตลกกับ “ชีวิต”

ใช่เพียงไม่ตาย หากความทรงจำมากมายยังขาดหาย ไม่ปะติดปะต่อ ไร้อดีต มีเพียงปัจจุบันอันว่างเปล่า และอนาคตที่มองไม่เห็น

เป็นคนใหม่ในชีวิตเดิม ท่ามกลางอวลไอของอาถรรพ์ คำสาป และมนตรา ที่ยังมิล่วงผ่าน

ไม่มีใครรู้ว่า...นี่คือรัตติกาลอันยืดเยื้อยาวนานที่จัก “เริ่มต้น” อีกครั้ง

หรือคืออรุโณทัยแห่งชีวิต ที่จะทอดนำเขาสู่ “ความตาย” ที่ปรารถนา