มาจากทางสายเปลี่ยว

รวมความเรียงว่าด้วยศิลปะและชีวิตด้านใน
เฮอร์มานน์ เฮสเส

ข้าพเจ้าแสวงหาและมุ่งหวังถึงที่พำนักภายในตนเอง
เป็นสถานที่ที่มีเพียงข้าพเจ้าเท่านั้นสามารถดำรงอยู่
เป็นที่ที่โลกนี้เอื้อมมาไม่ถึง
และมีข้าพเจ้าเพียงลำพังเท่านั้นที่สามารถดำรงอยู่
ปลอดภัยยิ่งกว่าถ้ำในภูเขา
อบอุ่นปลอดภัยยิ่งกว่าโลงศพหรือสุสาน
นั่นก็คือ จุดมุ่งหมายอันนั้นเอง
จะไม่มีสิ่งใดอาจรุกล้ำเข้ามาในที่พำนักนี้ได้
นอกจากมันจะกลายเป็นตัวข้าพเจ้าโดยสิ้นเชิงเท่านั้น
ดังนั้น ขอให้พายุพัดแรงจัดต่อไป
ขอให้ความเจ็บปวดดำรงอยู่และให้โลหิตในกายไหลรินสืบไป
ข้าพเจ้ายังห่างไกลเหลือเกินจากจุดหมายปลายทางนั้น
เพียงเป็นผู้เริ่มเดินทางไปบนหนทาง
ทว่าบัดนี้มันกลับเป็นหนทางของข้าพเจ้า
เป็นหนทางจริง
มิใช่ความฝันอีกต่อไป