Anna Karenina, #3

Kömür vagonunu ve tekerlekleri görünce,uğradığı felaketten beri ilk kez karşılaştığı biriyle konuşmasının etkisiyle,birden onu yeniden anımsadı ya da daha çok,çılgın gibi gara koştuğu zaman oradan arta kalanları.Az Önce terk ettiği yaşam dolu kanlı vücudu istasyon işçilerinin masasının üzerinde,yabancıların gözlerinin önünde ayıp kaçacak şekilde boylu boyunca uzatılmıştı.Dokunulmamış olan başı,ağır örgüleriyle birlikte arkaya sarkmıştı.Şakaklarında bukleler yapan saçları güzel yüzünü çevreliyordu;ağzı yarı açıktı. Anna'nın dudaklarında donup kalmış o acıklı garip anlam,daha önce bir kavgaları sırasında o korkunç gözdağı savurduğu,Vronski'nin pişman olacağını söylediği zamanki gibi iri açmış gözlerine,korkunç bir görünüm veriyordu.