De Elfen komen: over het bestaan en waarnemen van elfen

In 1928 verspreidde zich als een lopend buurtjes over de hele wereld het verhaal van twee meisjes, die in een klein plaatsje ergens in Engeland met een geleend fototoestel een aantal foto's maakten waarop zij te zien waren vergezeld van dansende wezentjes, die wij allen kennen uit sprookjes en folklore als elfen en gnomen.
De schrijver van een artikel over deze foto's in het Engelse tijdschrift 'Strand' was de vermaarde auteur Sir Arthur Conan Doyle, de geestelijke vader van Sherlock Holmes. Samen met de theosoof E.L. Gardner, via wie Conan Doyle van deze affaire op de hoogte kwam, stelde hij een uitvoerig onderzoek in naar deze foto's en zo ontstond een dossier, dat zijn neerslag vond in het artikel in 'Strand'. Hoewel de negatieven van deze foto's zeer grondig onderzocht zijn door experts, om vast te stellen of er niet mee geknoeid was, hebben zij in de loop der tijden steeds het 'voordeel van de twijfel' behouden, d.w.z. dat nooit is komen vast te staan, dat het vervalsingen waren of trucages. Afgezien van het wat sensationele karakter van deze publikatie, is de diepere betekenis van het boek, dat het ons wijst o facetten van onze schepping, die voor de meesten van ons niet waarneembaar zijn, maar die wellicht toch aanwezig zijn. Om met Shakespeare te spreken: 'There is more between heaven and earth'...