De kinderverzamelaar

Benjamin zat rechtop aan tafel. Zijn kleine lijfje was zodanig tussen stoel en tafelblad geklemd dat hij niet kon omvallen. Achter zijn nek zat een kussen, het hoofd leunde tegen de muur. Zijn ogen waren opengesperd, alsof de jongen nog steeds niet kon bevatten wat hem was overkomen.
Zijn onderarmen lagen op het tafelblad, de kleine handen tot vuisten gebald en met tape vastgeplakt zodat ze niet van de tafel konden glijden. Benny was helemaal aangekleed, zijn haren waren netjes gekamd. Een vredig tafereel met slechts één schoonheidsfoutje: Benny was inmiddels bijna achttien uur dood.

Anne en haar man beleven de nachtmerrie van elke ouder: tijdens een vakantie in Toscane verdwijnt hun kind spoorloos. De zoektocht van de politie heeft geen resultaat en ze moeten zonder hun zoon naar huis terugkeren.

Tien jaar later keert Anne terug naar de plek waar het is gebeurd om uit te zoeken wat er indertijd is voorgevallen. Ze vermoedt niet hoe dicht ze bij de dader komt - en hij bij haar...

De kinderverzamelaar is een ijzingwekkende thriller die je de berichtgeving over vermiste kinderen opeens met heel andere ogen doet zien...