Dizüstü

“Aşk yaralar. Ellerle ayakları delip parçalamayan aşk yoktur. Aşkın şiddetli mutluluğu, aynı zamanda aşkın şiddetli acısıdır. Acının peşinden koşmuyorum, ama acıtıyor. Acı çekmenin peşinden koşmuyorum ama acı çekiyorum. Ürkmemek, uğraşmamak, aşkın yolundaki bu şeyleri görmezden gelmek en iyisi. Bu aşk kolay değil, ama yalnızca olanaksız olan uğruna çabalamaya değer.”

Whitbread ve E.M. Forster ödüllerinin sahibi Jeanette Winterson, bu kez bilgisayar ve internet dünyasının anonimliğine insani bir açılım getiriyor. Ali takma adıyla elektronik mektuplar yazan bir internet kullanıcısı, kurgusunu sizin yapacağınız bir öykü yazmayı teklif etmektedir. Tek koşulla; öyküye siz de gireceksiniz ve öykünün sonunda başka biri olmayı göze alacaksınız.
“İçinde ve içimde olan bu mekânda, herhangi bir hak ya da toprak parçası istemiyorum. Burada sınırlar, denetimler yok. Alışıldık yolların hiçbiri yok. Burası herkesin yönetmeye çalışıp kimsenin yönetemediği o düzenli, anarşik yer. Hükümdarsız bir ülke. Canımın istediği gibi gidip gelmekte özgürüm. Burası, Ütopya... Bu, bütün dünya için bir yönetim modeli. Kimse buna oy vermez, ama herkesin dönüp dolaşıp geldiği yer burasıdır. Herkesin geldiği tek yer.”