Het putje van Milete

Toen Thales van Milete op een avond naar de sterren liep te kijken, viel hij pardoes in een kuil. Een Griekse vrouw die het zag, lachte de filosoof uit: 'Hoe kun je verwachten alles over de hemel aan de weet te zullen komen, Thales, als je niet eens kunt zien wat vlak voor je voeten ligt?'

Stefan Hertmans heeft voor Het putje van Milete een strenge selectie gemaakt uit de essays die hij het afgelopen decennium heeft geschreven. Het blijkt dat een geëngageerd auteur voortdurend moet pendelen tussen studeerkamer en buitenwereld. Bespiegelingen over Marc Dutroux en Pim Fortuyn gaan hand in hand met inzichten in controverses rond Martin Walser, Peter Sloterdijk en Jürgen Habermas; teksten van Hugo Claus en Herman de Coninck worden even scrupuleus onderzocht als een rivier bij Samuel Beckett of een plant bij D.H. Lawrence; de positie van de Vlaamse auteurs in het huidige theaterlandschap komt minstens zo uitvoerig aan bod als de planologie van de Hollandse polder.