Onsterfelijkheid

De verteller van dit verhaal (Kundera zelf) bedenkt aan het begin dat hij geen enkele vrouw kent die Agnes heet - en hij besluit een romanpersonage te creëren. "Zoals Eva ontstond uit Adams rib, zoals Venus werd geboren uit zeeschuim, zo kwam Agnes voort uit het gebaar van de zestigjarige vrouw die bij het zwembad naar haar instructeur wuifde."

Kundera vertelt het verhaal van Agnes en Laura, twee zussen die een totaal andere levensvisie hebben, en Paul, een advocaat met een passie voor het medium radio. Ook vertelt hij het verhaal van Bettina en Goethe - en tenslotte is er ook nog Rubens die in de grootse finale wordt opgevoerd.

Centraal staat het idee van onsterfelijkheid. Kleine onsterfelijkheid, herinnerd worden door je naasten, of grote onsterfelijkheid, adoratie bij het grote publiek tot eeuwen na de eigenlijke dood. Goethe gaat voor de Grote Onsterfelijkheid, Agnes voor de kleine onsterfelijkheid. Maar op het einde van de rit blijkt dat de verschillen tussen beide protagonisten klein zijn.