Sterk als de dood

Fort comme de la mort, door Clara Eggink vertaald onder de tilel Sterk als de dood, schetst in de voor de Maupssant kermerkende heldere stijl het modaine maar uitzichtloze bestaan van de melancolieke en gefrustreerde schilder Olivier Bertin. Hij tracht in de dochter van zijn maitresse zijn verloren jeugd terug te vinden. Uiteindelijk pleegt hij zelfmoord.
Sterk als de dood is een belangrijke sociale roman, waarin de mechanismen en de riten van de wereld van de valse schijn worden geanalyseerd.