Tvrđava

Dve osnove odlike Selimovićevog rukopisa određuju ovaj roman: gradnja zanimljive fabule i majstorsko oblikovanje likova. Možda pre svega, smisao i besmisao kao osnovna uporišta čovekovog identiteta; večita i sveprisutna pitanja koja proganjaju pisca i njegove junake u vremenima društvene prisile kada bujaju strah i nesigurnost i kada se ljudi povlače u sebe ili napadaju bližnje. U romanu Tvrđava Meša Selimović nastavlja uzvišenu metaforu iz romana Derviš i smrt o čoveku kome prete smrt i vlast. Unutrašnji prostor ovog romana jasnije je određen duhom nego što je spolja određen realnim istorijskiom vremenom. Tvrđava oslikava večitu težnju za izlaskom iz zatvorenog prostora kao što je opaska glavnog junaka Ahmeta Šaba o bibliotekaru Seidu Mehmedu primenjiva na skoro sve junake ove knjige: "Zazidan u sebi, kao mogila."