Yergiler / Saturae

Roma imparatorluk çağının sivri dilli yergicisi, Latince şiirinin ve yergi türünün büyük ustası Decimus Iunius Iuvenalis, iki binyıla yakın bir zamanın gerisinden yeri geldiğinde keskin bir hançere dönüşebilen dilin ve şiirin gücünü duyuruyor bize.

Bir Latince dili ve edebiyatı uzmanıyla bir şairin ortak çalışması sonucunda dilimize doğrudan doğruya Latince'den çevrilen Yergiler (Saturae), ilk kez, iki dilli bir basımla Türkçe'de.

Ne işim var benim Roma'da? Yalan söylemeyi bilmem,
kötü kitapları övmeyi, bir nüshasını istemeyi beceremem;
yıldız hareketlerinden anlamam;
bir adamın babasının cenaze töreni için vaatte bulunmayı
ne isterim, ne de yapabilirim,
kurbağaların iç organlarını hiç incelemedim;
âşığının geline gönderdiği hediyeleri ve söylediği sözleri taşıma işi
başkalarının olsun; hiç kimse hırsız olamaz
benim yardımımla, bu yüzden kimsenin hizmetkârı olamam;
kötürüm, çolak, işe yaramaz bîr gövde gibiyim.
Kim saygınlık kazanabilir günümüzde
birinin suç ortağı olmadıkça, çılgın ruhu
hiçbir zaman söylenmemesi gereken sırlarla onu yakıp tutuşturmadıkça?
Masum bir sırrına seni ortak eden,
hiç düşünmez sana borçlu olduğunu
hiçbir zaman bir armağan vermez:
Verres istediği zaman kendisini suçlayan adamı sever.
Sakın, karanlık Tagus'un bütün kumu
ve denizde yuvarlanıp duran altını seni uykundan edecek
ve pişman olup bir kenara iteceğin armağanları alacak kadar
sana değerli gelmesin!
Her zaman kork yüksek mevkideki dostlarından!
"Şimdi hızla, bizim zenginlerimize çok değerli gelen bir soydan,
benim de özellikle sakınıp kaçtığım kişilerden söz açacağım,
bundan da hiç utanç duymayacağım. Bir Yunan Romasına
dayanamam, ey Romalılar; yine de payınıza
ne büyük bir parça düştü, değil mi, safkan Acha'lardan?