یکی مثل همه

قهرمان بی‌نامِ «یکی مثل همه» تبلیغات‌چیِ موفق، نقاش خوش‌قریحه، پدر سه فرزند و شوهر سابق سه زنِ ناهمگون است که زندگی مشترک با هر کدامِ آن‌ها را به افتضاح کشاند. او حالا مُرده و جمع کوچکِ آشنایان در مراسم تدفینش گرد هم آمده‌اند تا از هم‌زیستی با مردی بگویند که سرآخر درست به همان کسی تبدیل شد که همه‌ی عمر از آن فرار کرده بود.
فلیپ راث در این رمان که نامش را از نمایشنامه‌ای قرن‌پانزدهمی از نویسنده‌ای گمنام گرفته، با الهام از کودکی و دوران پرمصیبت بستری‌های مکررش در بیمارستان، از زوال تدریجیِ تن و ذهن و حسرتِ ازدست‌رفته‌ها می‌گوید.
«یکی مثل همه» که آبزرور آن را «نمونه‌ای اعلا از تسلط و زبردستیِ همیشگی راث» می‌داند و واشینگتن‌پست «از معدود قصه‌هایی که نقل دقیق و صادقانه‌ای است از وضع تأثرآور و رقت‌انگیز هستی»، در سال 2007 برای سومین بار جایزه‌ی ادبیِ قلم/فاکنر را نصیب راث کرد و او را به پرافتخارترین نویسنده‌ی تاریخ این رویداد تبدیل کرد.